Krakkar, Sigþór nokkur Árnason gerði persónulega athugasemd við það að ég væri ekkert búinn að blogga í lengri tíma þannig að hér er blogg tileinkað þeim fallega manni.

Ég get sagt ykkur fréttir úr kórnum, nú er Messan í C dúr að verða að veruleika, fengum einsöngvarana á báðar æfingarnar í þessari viku. Ég man nú ekki hvað þeir heita en mér þykir söngrödd þeirra fögur. Í næstu viku fáum við loksins að heyra þetta og syngja með hljómsveit en það er Ungfónían sem tekur að sér hljóðfæraleik. Ég er alltaf að verða hrifnari og hrifnari af þessari sinfóníu og hugarfar mitt í garð klassískrar tónlistar hefur breyst heilmikið eftir að ég byrjaði í kórnum. Bæði kann ég betur að meta tónlistina og verkin sem slík og svo kann ég betur að hlulsta á hana, heyra hvert hljóðfæri, hvern tón, hverja rödd. Það er æðisgengin tilfinning.

Keli litli, sem fær annan hvern dag ábenndingu á að nú þurfi ég að fara að fita mig, borða meira eða eitthvað í þeim dúr, hefur ákveðið að fara að stunda líkamsrækt að fullu kappi. Já, þá er ég ekki að tala um eitthvað sipp og hljól og skokk, bara streytulausar æfingar í lyftingarsölum borgarinnar með allt sem því tilheyrir, einkaþjálfara, sterum og prótein sælgæti. Ég sé fyrir mér að geta bætt á mig 15 kílóum í ósviknum vöðvamassa á innan við 3 mánuðum. Þetta þarf jú allt mikla skoðun og gæta þarf ýtrustu varkærni því ég hef jú varla lift penna síðan í grunnskóla. Þetta er mikil vinna og ég óska eindregið eftir einhverjum þungaviktarkappa með mér í átakið.

Nú nenni ég ekki meir í bili en ég skal lofa að standa mig betur í blogginu Siþþi minn, ég veit hvað þér finnst það skemmtilegt.

Ég minni samt á að ég er með nokkra forsölumiða í fórum mínum fyrir áhugasama sem vilja koma á tónleikana í Langholtkirkju. Þetta er semsagt Háskólakórinn ásamt ungfóníu, fjórum einsöngvurum í hæsta gæðaklassa og sprenglærðum stjórnanda frá Siglufirði, Gunnsteini Ólafssyni. Miðaverð í forsölu er kr. 1000 fyrir almenning, kr. 500 fyrir eldri borgara og nema. Hafið samband endilega. Tónleikarnir eru annarsvegar sunnudagskvöldið fagra 25. nóv og hinsvegar þriðjudagskvöldið dimma 27. nóv.

Góða nótt

Yoko ono ætlar í dag að lýsa upp himinkvolfið fyrir ofan Viðey í tilefni af fæðingu frelsara vors, John Lennon. Ljósið mun príða himininn til 8. desember næstkomandi en þá féll stjarnan fyrir byssuskoti frá Mark nokkrum Chapman fyrir utan heimili sitt í New York.

John Lennon var heimsbyggðinni vel kunnugur, meðal annars fyrir aðild sína að stærstu rokkhljómsveit allra tíma, The Beatles, en hann hélt áfram að gera tónlist til dauðadags og þ.á.m. nokkrar plötur með Yoko.

John var ekki aðeins stórkostlegur tónlistarmaður heldur var hann ótrúlega öflugur í baráttunni fyrir friði í heiminum og má seigja að á meðan þau Yoko voru saman hafi þau tileinkað lífi sínu list og friði og breytt út boðskap þess á meðan þau voru hjón. Yoko hélt því ótrauð áfram eftir dauða Lennons og má það glöggt sjá á framtaki hennar á Íslandi í kvöld, en súlan er ekki einungis til minningar um John Lennon heldur einnig tákn friðar í heiminum og kannski ákall á það að Ísland eigi að vera leiðandi í friðarumræðum í heiminum en ekki að styðja stíð, ófrið og blóðsúthellingar sem koma okkur ekki við og eiga engan þátt í okkar lífsvitund og þjóðarsál.

Til heiðurs John mun ég skála fyrir honum í kvöld!

Skál!

Heim erum við komin, heil á höldnu og allir ofsa ánægðir. Frábær ferð að baki, gríðarlega gaman að koma til Prag. Svo margt að sjá, mikið af góðum mat, órdýrt og gott, bjór ódýrari en vatn og menningin engu lík. Ég kom liðinu öllu saman í óperuna og það var hugsa ég hápunkturinn enda salurinn engu líkur. Það voru ágætis söngvarar að þó skiptar hafi verið skoðanir og skoðanir skiptar um gæði og svoleiðis en ég held samt að almenn sátt hafi verið eftir kvöldið. Síðasta kvöldið var farið á æðislegan veitingastað í miðbænum sem heitir

U Ceskych Panu Restaurant

endilega kíkið þangað ef þið eigin leið til prag. Smellið HÉR fyrir info og myndir. Það er svona midevil þema og svaka flott.

Við keyptum okkur æðisleg kristalglös í Prag, útskorin núll komma fimm lítra rauðvínsglös sem kostuðu auðvitað ekkert miðað við heiminn. Í prag er allt frekar ódýrt, en þó skal hafa aðgát í keðjuverlunum eins og demenhams til dæmis sem er ekkert mikið ódýrari en heima. Hitt er annað að matur er nánast gefins, t.d. í gærkvöldi keyptu allir sér steik eða önd eða silung, rauðvín (tvær flöskur) og fullt af meðlæti (sem var keypt með) fyrir 7 manns = 9.000 isk. Þetta er svo sannarlega GJÖF EN EKKI GJALD. Við vorum meira að seigja búin að finna út á einum á pizzastaðnum að við fengjum eiginlega borgað fyrir að borða þar ef miðað er við íslenskt verðlag.

En nú nenni ég ekki meir. Myndir koma senn.

Góða nótt blótt flótt skjótt rótt mjótt

Var að bíða eftir strætó í kvöld eftir vinnu. Þar sem ég sat í strætóskýlinu fyrir utan Laugarásbíó og fylgdist með bílunum aka framhjá varð mér hugsað til orðsins 'laugarás', hvað í raun merkir orðið 'laugarás'? Og ennfremur fór ég að hugsa um orðið sagt afturábak: 'sáragaul' (með víxluðum a og u að vísu, en samt fyndið). Ohh, það er svooo stutt í prag, ég er að verða ansi spenntur enda dauðþreyttur á vinnuni. Búinn að vinna tvær helgar í röð með tvem frídögum sem fóru sko allsekki í neina hvlíd, ónei! Upptökur upptökur upptökur, bæði á leikbæ og háskólakórnum. En mikið ætla ég að njóta þess að vera í prag. Stakk upp á því við Ösp í dag að fara í óperuhúsið og sjá Tosca eftir Pucchini. Það er örugglega æðislegt; ég sé alveg fyrir mér að sitja inn á einhverjum geggjað fínum veitingarsstað, borða flottustu steikina á matseðlinum, gæða mér á góðu rauðvíni og rölta svo á sparifötunum í óperu! Gerist ekki betra. Ég er líka ða hugsa um að kaupa mér kristalsglös, það á víst að vera svo ægilega fallegur kristall í Tjékklandi.

Hér er mynd af innviði operu hússins.



Góða nótt

Það er búið að vera nóg að gera þessa vikuna, var að aðstoða Sigþór við gerð hins stórfenglega leikbæjarlags sem kom úr hljóðblöndun í gærkvöldi eftir langa mæðu. Afraksturinn er stórskemmtilegt partýlag með krakkalegum undirtón, nokkurnvegin eins og við vildum held ég.

Löng og ströng vinnuhelgi er framundan, er að vinna nánast sleitulaust alla helgina frá morgni til kvölds (ekki segja vinnueftirlitinu) lau. og sun. en við erum að fara til Praha á mán. og ég þarf að vinna af mér þessar blessuðu vaktir sem ég missi úr.

Nú er ég mikið búinn að vera að velta fyrir mér hvort sé sniðugra: A. að fara til þýskalands að ári, streitast í gegnum námið á þýsku og þrjósku og læra þetta fjandans tungumál, eða B. að fara til englands og meika það þar og læra töluvert meira í náminu. Nú skal hafa í hyggju að bæði er ódýrara að búa og læra í þýskalandi og ath. 2 fyrir 1: bæði tungumál og hljóðvinnsla. EN maður verður líka að vera dálítið rökhygginn (ef það orð er til) og hugsa um hvað sé nú praktískara. En ég ætla nú að senda mér eitt stk myndband með hinu geiskihressu nýsjálendingum Flight of the Conchords sem eru svona svipað gríndúó og Tenacious D. Eini munurinn í raun er sá að maður er ekki komið með hundleið á bröndurunum, jack black er nú orðinn ansi þreyttur.



Njótið helgarinnar með Flight of the Conchords.

Það fær mig ýmist til að hlæja eða gráta (þá innvortis því ég græt ekki) falleg tónlist. Það eru líklega ákveðnar stöðvar heilans sem virkjast við ákveðna tegund tónlistar og framkalla hlátur pg svo aðrar sem knýja fram grátur; oftar reyndar bara gæsahúð en stundum fær maður kökk í hálsinn sinn. Til dæmis ætla ég að taka tónverkið Heyr himna smiður eftir Kolbein Tumason, samið á sturlungaöld. Sú útsetning sem um ræðir er kór útsetning Kolbeins Sigurðssonar sem samdi lagið. Iðulega og ávallt þegar ég heyri þetta yndislega verk sprettur fram þessa djúpa sorgartilfinning og gæsahúðin veltist um húðina. Endilega reynið að finna þetta lag  einhverstaðar, trúlega er besta upptakan á vegum hamrahlíðarkórsins.

Hins vegar er það oft rokk músík sem fær mig til að hlæja af kæti yfir hversu snilldar tónsmíðar hafa átt sér stað, t.d. þegar ég heyri